Het is half drie ‘s nachts wanneer ik mijn hoofd op mijn lichtblauw kussen leg; ik heb urenlang nagedacht, gevoeld en gegoogeld over waar ik de laatste drie dagen van mijn reis in Griekenland wil doorbrengen.

De goden waren me na heel wat geploeter plots gunstig gezind; in een flits werd het glashelder en wist ik waar mijn ziel me naartoe wil brengen.

Het vierde en laatste hotel van mijn reis in oktober is geboekt:).

“Vakanties” zeggen me al enkele jaren helemaal niets meer.

Ik ga dan ook niet meer met vakantie.

Ik reis:).
Ik ga naar waar het leven me brengt, naar waar mijn ziel wil zijn.

Ik reis naar die plekken die me als mens doen groeien, die me steeds “heler” maken en me zo weer een stuk dichter bij mezelf brengen.

Hoe mooi en hoe wonderlijk is dat eigenlijk; dat een reis naar India of Texel of Egypte of Weimar of Salzburg ook een diepe innerlijke reis kan en mag zijn. En is.

Ik voel me gezegend.
Dat ik mag leven met zoveel (zelf) bewustzijn, met toegang tot werelden waar velen geen toegang toe hebben.
Want eigenlijk reis ik op die manier elke dag:).

To travel is to live.
To live is to travel.

I’m alive:)!
Liefs,
Gwen
Xoxo

Reacties

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search